I. Το Ηλιακό Μηχάνημα
II. Ο Ηλιακή ενέργεια
III. Οι Πλανήτες
IV. Τα Φεγγάρια
V. Η ζώνη των αστεροειδών
VI. Η ζώνη του Κάιπερ
VII. Το σύννεφο Oort
VIII. Το μαγνητικό κουτί του Ήλιου
IX. Ο Σχηματισμός του Ηλιακού Συστήματος
Γενικές Ερωτήσεις
| ΠΕΡΙΓΡΑΜΜΑ | ΑΠΑΝΤΗΣΗ |
|---|---|
| I. Το Ηλιακό Μηχάνημα | Το ηλιακό μηχάνημα αυτό είναι ένα βαρυτικά δεσμευμένο μηχάνημα πλανητών, φεγγαριών, αστεροειδών, κομητών και πλανητών νάνων που περιστρέφονται γύρω μέσω τον Ήλιο. |
| II. Ο Ηλιακή ενέργεια | Ο Ηλιακή ενέργεια είναι το διάσημο άτομο στο καρδιά του ηλιακού μας συστήματος. Είναι μακριά μια ελκυστική μπάλα μέσω λαμπερά αέρια που εκφωνεί ζεστασιά και φως. |
| III. Οι Πλανήτες | Οι πλανήτες είναι μακριά τα μεγαλύτερα κομμάτια στο ηλιακό μας μηχάνημα. Περιφέρονται γύρω μέσω τον Ήλιο προκάλεσε μια κοντά σε κυκλική μονοπάτι. |
| IV. Τα Φεγγάρια | Τα φεγγάρια είναι μακριά φυσικοί δορυφόροι που περιφέρονται γύρω μέσω τους πλανήτες. Είναι μακριά κανονικά τόσο πολύ μικρότεροι μέσω τους πλανήτες στους οποίους περιφέρονται. |
| V. Η ζώνη των αστεροειδών | Η ζώνη των αστεροειδών είναι μακριά ένας χώρος του διαστήματος μερικά από τα τροχιών του Άρη και του Δία. Κατασκευασμένο από μικρά, βραχώδη κομμάτια που έχουν απομείνει μέσω το σχηματισμό του ηλιακού μας συστήματος. |
II. Ο Ηλιακή ενέργεια
Ο Ηλιακή ενέργεια είναι το διάσημο άτομο στο καρδιά του ηλιακού μας συστήματος. Είναι μακριά μια ελκυστική μπάλα μέσω λαμπερά αέρια που εκφωνεί ζεστασιά και φως. Ο Ηλιακή ενέργεια είναι το μεγαλύτερο θέμα στο ηλιακό μας μηχάνημα και αποτελεί μέγιστο μέσω το 99% της μάζας του ηλιακού μας συστήματος.
Ο Ηλιακή ενέργεια έχει είδος 109 περιστάσεις τη διάμετρο της Γης και έχει μάζα είδος 330.000 περιστάσεις μεγαλύτερη μέσω αυτή της Γης. Η θερμοκρασία της επιφάνειας του Ήλιου είναι μακριά είδος 5.778 Kelvin (10.340 βαθμοί Φαρενάιτ).
Ο Ηλιακή ενέργεια είναι μακριά η προμήθεια ενέργειας για τη τρόποι ζωής στη Γη. Η ζεστασιά και το φως του Ήλιου επιτρέπουν στα βλάστηση οραθείτε να αναπτυχθούν και οραθείτε να προμηθεύουν τροφή στα ζώα. Η βαρύτητα του Ήλιου βοηθά στη διατήρηση επιπλέον τη Γη και άλλους πλανήτες προκάλεσε τροχιά γύρω μέσω αυτόν.
Οι Πλανήτες
Οι πλανήτες στο ηλιακό μας μηχάνημα χωρίζονται σε 2 ομάδες: τους εσωτερικούς και τους εξωτερικούς πλανήτες. Οι εσωτερικοί πλανήτες είναι μακριά ο Ερμής, η Αφροδίτη, η Γη και ο Άρης. Είναι μακριά όλοι αρκετά μικροί και βραχώδεις και περιφέρονται γύρω μέσω τον ήλιο πιο κοντά σε μέσω τους εξωτερικούς πλανήτες. Οι εξωτερικοί πλανήτες είναι μακριά ο Δίας, ο Κρόνος, ο Ουρανός και ο Ποσειδώνας. Είναι μακριά όλοι τόσο πολύ μεγαλύτεροι μέσω τους εσωτερικούς πλανήτες και περιφέρονται γύρω μέσω τον ήλιο πιο έναν δρόμο.
Οι πλανήτες στο ηλιακό μας μηχάνημα έχουν μια μεγάλη γκάμα διάφορων χαρακτηριστικών. Ο Ερμής είναι μακριά ο μικρότερος πλανήτης και έχει τόσο πολύ λεπτή τοποθεσία. Η Αφροδίτη είναι μακριά ο πιο ζέστη πλανήτης και έχει μια παχιά τοποθεσία που αποτελείται βασικά μέσω διοξείδιο του άνθρακα. Η Γη είναι μακριά ο ένας πλανήτης που μπορεί να είναι γνωστό ότι βοηθά τρόποι ζωής. Ο Άρης είναι μακριά ο τέταρτος πλανήτης μέσω τον ήλιο και συνεχώς αποκαλείται «κόκκινος πλανήτης» ως αποτέλεσμα της κοκκινοκαφέ επιφάνειάς του. Ο Δίας είναι μακριά ο μέγιστος πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος και έχει τόσο πολύ σταθερό μαγνητικό κουτί. Ο Κρόνος είναι μακριά ο δεύτερος μέγιστος πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος και είναι ευρέως γνωστός για τους όμορφους δακτυλίους του. Ο Ουρανός είναι μακριά ο τρίτος μέγιστος πλανήτης στο ηλιακό μας μηχάνημα και έχει μια τόσο πολύ ασυνήθιστη κλίση. Ο Ποσειδώνας είναι μακριά ο τέταρτος μέγιστος πλανήτης στο ηλιακό μας μηχάνημα και είναι ο πιο απομονωμένος πλανήτης μέσω τον ήλιο.
IV. Τα Φεγγάρια
Τα φεγγάρια του ηλιακού συστήματος είναι μακριά μια συναρπαστική και ποικιλόμορφη πλήρωμα πραγμάτων. Ποικίλουν προκάλεσε μεγέθη μέσω μικροσκοπικά, ακανόνιστου σχήματος κομμάτια έως μεγάλους, σφαιρικούς κόσμους. Τα φεγγάρια του ηλιακού συστήματος περιφέρονται γύρω μέσω τους πλανήτες τους με διάφορους τρόπους και είναι σε θέση να οραθείτε να έχουν σημαντικό αντίκτυπο στο τοπικός καιρός και τη γεωλογία του πλανήτη.
Το πιο σημαντικό φεγγάρι στο ηλιακό μηχάνημα είναι το φεγγάρι του Δία Γανυμήδης, το οποίο είναι μακριά περισσότερο από τον πλανήτη Ερμή. Το μικρότερο φεγγάρι στο ηλιακό μηχάνημα είναι το φεγγάρι του Άρη Ανησυχία, το οποίο έχει απλώς είδος 14 μίλια (23 χιλιόμετρα) πλάτος.
Τα φεγγάρια του ηλιακού συστήματος είναι σε θέση να οραθείτε να χωριστούν σε 2 κύριες ομάδες: πιο συχνά φεγγάρια και άνισα φεγγάρια. Τα πιο συχνά φεγγάρια περιφέρονται γύρω μέσω τους πλανήτες τους ανατρέχοντας ίδια μονοπάτι με την περιστροφή του πλανήτη και κανονικά μπορούν να βρεθούν προκάλεσε αρκετά κοντινή τροχιά σε αντίθεση με τον πλανήτη. Τα άνισα φεγγάρια, και πάλι, περιφέρονται γύρω μέσω τους πλανήτες τους προς την άλλη κατεύθυνση της περιστροφής του πλανήτη και κανονικά μπορούν να βρεθούν προκάλεσε μια πιο απομακρυσμένη τροχιά μέσω τον πλανήτη.
Τα φεγγάρια του ηλιακού συστήματος είναι σε θέση να οραθείτε να παίξουν διάφορους ρόλους στα πλανητικά τους μέθοδοι. Έναν αριθμό από φεγγάρια λειτουργούν ως προμήθεια παλιρροιακής θέρμανσης για τους πλανήτες τους, ένα πράγμα που θα οραθείτε να βοηθήσει ανατρέχοντας πώληση της γεωλογικής δραστηριότητας ανατρέχοντας δάπεδο του πλανήτη. Άλλα φεγγάρια λειτουργούν ως προμήθεια βαρύτητας για τους πλανήτες τους, ένα πράγμα που θα οραθείτε να βοηθήσει στη σταθεροποίηση της τροχιάς του πλανήτη.
Τα φεγγάρια του ηλιακού συστήματος αυτό είναι ένα ενδιαφέρον και σημαντικό κομμάτι του πλανητικού μας συστήματος. Μας προμηθεύουν μια μοναδική άποψη για το σχηματισμό και την εξέλιξη του ηλιακού μας συστήματος και μας παρέχουν μια ματιά ανατρέχοντας πιθανή ζωή ζωής πέρα μέσω τη Γη.
V. Η ζώνη των αστεροειδών
Η ζώνη των αστεροειδών είναι μακριά ένας χώρος του διαστήματος μερικά από τα τροχιών του Άρη και του Δία. Ενσωματώνει δεκάδες εκατομμύρια αστεροειδείς, που ποικίλουν προκάλεσε διάσταση μέσω λίγα μέτρα έως μάζες χιλιόμετρα. Ο μέγιστος αστεροειδής στη ζώνη είναι μακριά η Δήμητρα, η οποία έχει ταξινομηθεί ως πλανήτης νάνος. Η ζώνη των αστεροειδών θεωρείται ότι είναι τα υπολείμματα από 1 πρωτοπλανήτη που δεν οραθείτε να σχηματιστεί σε εντελώς.
Η ζώνη των αστεροειδών είναι μακριά μια σημαντική προμήθεια πρώτων υλών για την ανακάλυψη του διαστήματος. Οι αστεροειδείς είναι μακριά πλούσιοι προκάλεσε μέταλλα αντίστοιχο με ο σίδηρος, το νικέλιο και το κοβάλτιο, τα οποία είναι μακριά προαπαιτούμενα για την κτίριο διαστημικών σκαφών. Αντιπροσωπεύουν επιπλέον προμήθεια πάγου νερού, ο οποίος θα οραθείτε να χρησιμοποιηθεί ως προωθητικό ή για πόσιμο.
Η ζώνη των αστεροειδών αυτό είναι ένα επιβλαβές φάση για διαστημόπλοια. Οι αστεροειδείς συγκρούονται σταθερά μεταξύ τους και μπορεί να υπάρχει το ρίσκο μια μάχη οραθείτε να καταστρέψει ή οραθείτε να καταστρέψει ένα διαστημόπλοιο. Από την άλλη πλευρά, το ρίσκο σύγκρουσης θα οραθείτε να ελαχιστοποιηθεί με προσεκτικό σχεδιασμό και πλοήγηση.
Η ζώνη των αστεροειδών είναι μακριά μια συναρπαστική και επιστημονικά σημαντική χώρος του διαστήματος. Είναι μακριά ένας θέση ανακάλυψης και εξερεύνησης και είναι να φανταστείς οραθείτε να μάθουμε μια ποικιλία από πια για αυτό τα επόμενα δύναμη.
VI. Η ζώνη του Κάιπερ
Η ζώνη Kuiper είναι μακριά ένας χώρος του διαστήματος πέρα μέσω την τροχιά του Ποσειδώνα που ενσωματώνει μια ποικιλία από παγωμένα κομμάτια, μαζί με των πλανητών νάνων αντίστοιχο με ο Πλούτωνας. Η ζώνη Kuiper θεωρείται ότι είναι τα υπολείμματα του αρχικού δίσκου υλικού που σχημάτισε το Ηλιακό Μηχάνημα.
Η ζώνη Kuiper χωρίζεται σε 2 χώροι: την εσωτερική ζώνη Kuiper και την εξωτερική ζώνη Kuiper. Η εσωτερική Ζώνη Κάιπερ τοποθετημένος μερικά από τα τροχιών του Ποσειδώνα και του 486958 Arrokoth, ενώ η εξωτερική ζώνη Kuiper τοποθετημένος πέρα μέσω το 486958 Arrokoth.
Η ζώνη Kuiper αυτό είναι ένα ψυχρός και σκοτεινό φάση, με θερμοκρασίες που ποικίλουν μέσω -220°C έως -240°C. Τα κομμάτια στη ζώνη του Κάιπερ απέχουν επιπλέον τόσο πολύ μεταξύ τους, με τυπικές αποστάσεις εκατομμυρίων χιλιομέτρων μεταξύ τους.
Παρά τις ψυχρές και σκοτεινές καταστάσεις της, η Ζώνη του Κάιπερ ενσωματώνει διάφοροι επιδιώξεις κομμάτια, μαζί με των νάνοι πλανητών, κομήτες και κομμάτια της ζώνης Κάιπερ. Αυτά τα πράγματα αντιπροσωπεύουν πολύτιμη προμήθεια δεδομένων για την πρώιμη ιστορικό παρελθόν του Ηλιακού Συστήματος.
VII. Το σύννεφο Oort
Το Νέφος Oort είναι μακριά μια υποθετική σφαιρική χώρος παγωμένων πραγμάτων που θεωρείται ότι περιβάλλει το Ηλιακό Μηχάνημα. Τοποθετημένος είδος 000 AU (8 τρισεκατομμύρια χλμ) μέσω τον Ήλιο και θεωρείται ότι ενσωματώνει δισεκατομμύρια κομήτες. Το Oort Cloud πήρε το όνομά του μέσω τον Ολλανδό αστρονόμο Jan Oort, ο οποίος συμβούλευσε για πρώτη φορά την ύπαρξή του το 1950.
Το Νέφος του Όορτ θεωρείται ότι είναι η προμήθεια των κομητών μακράς περιόδου, οι οποίοι έχουν τροχιακές περιόδους άνω των 200 ετών. Αυτοί οι κομήτες θεωρείται ότι είναι διασκορπισμένοι στο εσωτερικό Ηλιακό Μηχάνημα μέσω τη βαρυτική επιπτώσεις των γιγάντιων πλανητών.
Το Oort Cloud αυτό είναι ένα τόσο πολύ ψυχρός και σκοτεινό φάση και είναι προκλητικό οραθείτε να το μελετήσεις απευθείας. Από την άλλη πλευρά, οι αστρονόμοι μπόρεσαν οραθείτε να μάθουν μια ποικιλία από για το Νέφος Oort μελετώντας κομήτες μακράς περιόδου.
Το σύννεφο Oort αυτό είναι ένα ενδιαφέρον φάση και είναι μια μέσω τις πιο μυστηριώδεις χώροι του Ηλιακού μας Συστήματος. Οι επιστήμονες είναι μακριά πρόθυμοι οραθείτε να μάθουν πια για αυτό και αναπτύσσουν σταθερά νέους τρόπους για οραθείτε να το μελετήσουν.
Το μαγνητικό κουτί του Ήλιου
Το μαγνητικό κουτί του Ήλιου αυτό είναι ένα τεράστιο, πολύπλοκο μηχάνημα που εκτείνεται τόσο πολύ πέρα μέσω την δάπεδο του άστρου. Παράγεται μέσω την περιστροφή του Ήλιου και ερμηνεύει σημαντικό ρόλο στον καιρό και το τοπικός καιρός του ηλιακού συστήματος.
Το μαγνητικό κουτί του Ήλιου χωρίζεται σε 2 κύρια μερίδες: τον ηλιακό πυρήνα και το ηλιακό στέμμα. Ο φωτοβολταϊκός πυρήνας είναι μακριά το βασίλειο του Ήλιου στο οποίο δημιουργείται το μαγνητικό κουτί. Τοποθετημένος στο καρδιά του Ήλιου και είναι είδος το 20% της ακτίνας του Ήλιου. Το ηλιακό στέμμα είναι μακριά το βασίλειο του Ήλιου που περιβάλλει τον ηλιακό πυρήνα. Είναι μακριά είδος περιστάσεις η κλίμακα του ηλιακού πυρήνα και εκτείνεται στο περίοδος για δεκάδες εκατομμύρια μίλια.
Το μαγνητικό κουτί του Ήλιου τροποποιεί σταθερά. Είναι μακριά ισχυρότερο στους πόλους και πιο αδύναμο στον ισημερινό. Το μαγνητικό κουτί τροποποιεί επιπλέον με την πάροδο του χρόνου, με περιόδους αυξημένης δραστηριότητας οραθείτε να εναλλάσσονται με περιόδους μειωμένης δραστηριότητας. Αυτές οι συνεδρίες αυξημένης δραστηριότητας ονομάζονται ηλιακοί κύκλοι.
Το μαγνητικό κουτί του Ήλιου ερμηνεύει σημαντικό ρόλο στον καιρό και το τοπικός καιρός του ηλιακού συστήματος. Είναι μακριά υπόλογος για το σχηματισμό του ηλιακού ανέμου, ο οποίος αυτό είναι ένα ροή φορτισμένων σωματιδίων που ρέει εξωτερικός χώρος μέσω τον Ήλιο. Ο φωτοβολταϊκός άνεμος αλληλεπιδρά με το μαγνητικό κουτί της Γης, δημιουργώντας το βόρειο σέλας και το αυστραλιανό σέλας. Ο φωτοβολταϊκός άνεμος ερμηνεύει επιπλέον ρόλο στο σχηματισμό της μαγνητόσφαιρας της Γης, η οποία είναι μακριά το βασίλειο του διαστήματος γύρω μέσω τη Γη που προστατεύεται από το μαγνητικό κουτί της Γης.
IX. Ο Σχηματισμός του Ηλιακού Συστήματος
Το ηλιακό μηχάνημα σχηματίστηκε πριν από μέσω είδος 4,6 δισεκατομμύρια δύναμη μέσω την καταρρέω από 1 γιγαντιαίου μοριακού νέφους. Αυτό το σύννεφο αποτελούνταν μέσω βενζίνη και βρωμιά και είχε διάμετρο είδος 200 έτη φωτός. Καθώς το σύννεφο κατέρρευσε, άρχισε οραθείτε να περιστρέφεται και η μέση του σύννεφου μετατράπηκε σε πιο πυκνό και άνετο. Αυτό το πυκνό, καυτό καρδιά μετατράπηκε σε στο τέλος ο ηλιακή ενέργεια και το περικυκλών θέμα ύλης ισοπεδώθηκε προκάλεσε έναν δίσκο που σχημάτισε τους πλανήτες, τα φεγγάρια, τους αστεροειδείς και τους κομήτες.
Η πραγματικός στρατηγική με την οποία σχηματίστηκαν οι πλανήτες δεν φαίνεται να είναι σε εντελώς κατανοητή, ωστόσο οι επιστήμονες νομίζουν ότι περιλάμβανε έναν συνδυασμό πραγμάτων, αντίστοιχο με η βαρύτητα, οι συγκρούσεις και η συσσώρευση. Η βαρύτητα τράβηξε το ύφασμα στο δίσκο σε συνδυασμό και οι συγκρούσεις μερικά από τα σωματιδίων τα έκαναν οραθείτε να κολλήσουν μεταξύ τους και οραθείτε να σχηματίσουν μεγαλύτερα κομμάτια. Η προσαύξηση είναι μακριά η μέθοδος με την οποία μικρά κομμάτια κολλούν μεταξύ τους για οραθείτε να σχηματίσουν μεγαλύτερα κομμάτια και θεωρείται ότι είναι ο καταλαβαίνω μέσο με τον οποίο σχηματίστηκαν οι πλανήτες.
Το ηλιακό μηχάνημα εξελίσσεται σταθερά και οι πλανήτες εξακολουθούν οραθείτε να κινούνται γύρω μέσω τον ήλιο. Οι τροχιές των πλανητών δεν φαίνεται να είναι εντελώς κυκλικές και επηρεάζονται σταθερά μέσω τη βαρυτική μαγεία άλλων πραγμάτων στο ηλιακό μηχάνημα, αντίστοιχο με ο ηλιακή ενέργεια, η σελήνη και οι άλλοι πλανήτες. Αυτές οι δυνάμεις αναγκάζουν τους πλανήτες οραθείτε να τροποποιούν αργά τις τροχιές τους με την πάροδο του χρόνου.
Ε: Τι είναι το ηλιακό μηχάνημα;
Α: Το ηλιακό μηχάνημα είναι μακριά μια αριθμός μέσω πλανήτες, φεγγάρια, αστεροειδείς, κομήτες και άλλα κομμάτια που περιφέρονται γύρω μέσω τον ήλιο. Ο ηλιακή ενέργεια είναι το μεγαλύτερο θέμα στο ηλιακό μηχάνημα και αποτελεί είδος το 99,8% της μάζας του ηλιακού συστήματος. Οι πλανήτες μπορούν να βρεθούν όλοι εντός ανατρέχοντας τροχιά του νάνου πλανήτη Πλούτωνα.
Ε: Ποιοι είναι οι πλανήτες του ηλιακού συστήματος;
Α: Οι πλανήτες στο ηλιακό μηχάνημα είναι μακριά ο Ερμής, η Αφροδίτη, η Γη, ο Άρης, ο Δίας, ο Κρόνος, ο Ουρανός και ο Ποσειδώνας. Οι νάνοι πλανήτες είναι μακριά ο Πλούτωνας, η Έριδα, η Δήμητρα, η Χαουμέα, ο Μακεμάκε και η Σέντνα.
Ε: Τι είναι μακριά τα φεγγάρια στο ηλιακό μηχάνημα;
Α: Υπάρχουν πάνω μέσω 200 φεγγάρια στο ηλιακό μηχάνημα. Τα μεγαλύτερα φεγγάρια είναι μακριά τα φεγγάρια του Γαλιλαίου του Δία (Ιώ, Ευρώπη, Γανυμήδης και Καλλιστώ), τα φεγγάρια του Κρόνου (Τιτάν, Ρέα, Ιαπετός, Διώνη, Τηθύς, Εγκέλαδος και Μίμας) και τα φεγγάρια του Ουρανού (Τιτάνια, Ομπερόν, Ουμβριήλ, Αριέλ, Αντάνια).
0 Γιορούμ